Wzniesienie Góra Kamień często pozostaje w cieniu sąsiedniej Góry Wykieńskiej, jednak w jej otoczeniu kryje się jedno z najbardziej niezwykłych zjawisk geologicznych w tej części regionu. To właśnie tutaj znajduje się Piekło Miedzianogórskie — fantazyjny zespół form skalnych zbudowanych z brunatnych piaskowców kwarcytowych, których barwę nadają tlenki żelaza. Pięć ciemnych, porośniętych mchem monolitów, rozdzielonych głębokimi szczelinami, wyraźnie kontrastuje z czerwonymi i różowymi piaskowcami znanymi z okolicznych kamieniołomów. Skały Piekła są znacznie starsze — uformowały się w dolnym dewonie, ponad 100 milionów lat wcześniej niż materiał skalny budujący Kamieniołom Ciosowa.
Nazwa „Piekło” najpewniej wywodzi się z dawnych wierzeń ludowych. Miejsca zdominowane przez masywne skały o niezwykłych kształtach, głębokie zagłębienia czy szczeliny skalne budziły niepokój i bywały uznawane za siedziby złych mocy, a nawet domniemane wejścia do piekła. Podobnie mogło być z wąską szczeliną nazywaną dziś „Schroniskiem Butelek” — ciemną, tajemniczą przestrzenią, która dawniej mogła wzbudzać lęk i pytania o to, co kryje się w jej wnętrzu.
Różnice te są efektem potężnych procesów tektonicznych. Pod koniec mezozoiku pomiędzy Ciosową a Piekłem powstał uskok, wzdłuż którego doszło do znacznych przemieszczeń terenu — jedne fragmenty obniżyły się, inne zostały wypiętrzone. W czasie ostatniego zlodowacenia surowy klimat, zamarzająca i rozmarzająca woda oraz intensywna erozja doprowadziły do usunięcia młodszych warstw skalnych, odsłaniając znacznie starsze struktury widoczne dziś. Wśród „piekielnych” skał uwagę zwracają dwa wschodnie monolity, rozdzielone wąską, dwumetrową szczeliną przypominającą niewielką jaskinię. To miejsce znane jest pod przewrotną nazwą „Schronisko Butelek” — jedna z lokalnych ciekawostek, która dobrze pokazuje, jak geologia i wyobraźnia idą tu w parze.